Verhaal. Paasbier.

GEVOELSJOURNAAL

Goedemorgen lieve mede-gevoelslezer. Het is 1e Paasdag en de zon straalt al net zo vrolijk als de Paashaas wellicht is. Hier heb ik al een aantal dagen behalve Bruin Beer ook klaas paashaas in het raam staan. Kunnen de kids ook de Paashaas zoeken. Ach, je kan maar creatief zijn he?

Gisteren kwam bij ons de Paasvader. Wij hebben onszelf getracteerd op een ‘Paaspakket’. Hiermee steunen wij het volgende dorp met een restaurantgelegenheid in barre tijden, en wij laten ons lekker verwennen. Gisteren kwam de Paasvader het speciaalpakket bier brengen. Vandaag komt de Paasbruch gebracht door de Paashaas (denk ik) en morgen brengt men een gourmetpakket. Wij vermaken ons wel.
Natuurlijk missen wij onze kids en kleinzoon, de gezelligheid, en het samenzijn. Maar wij hebben elkaar en het ‘samen nog’. velen kunnen dat niet zeggen, of het ‘gezinsverhaal’ niet. Sommigen zelfs beiden.

Ik wens ieder die het nu zo nodig heeft veel sterkte. In je alleenzijn, je eenzaamheid, ziekte, angst, paniek of problemen.Je ouderdom kwetsbaarheid fysiek, mentaal of emotioneel. In je jeugd, in ook kwetsbaarheid fysiek, mentaal of emotioneel.. Niet ieder gezin is veilig, niet iedere ouder altijd even liefdevol. Deze tijden zijn stressvol en dan komen wij elkaar én onszelf nog wel eens tegen. Niet iedereen kan dat altijd op een goede manier oplossen. Hulpverlening, opvang, vluchtwegen …. dat alles is ook verdwenen . Mijn hart gaat ook naar hen uit. Mocht er iemand zijn die in ‘nood’ is voor een warm open hart en een luistererd oor. Schroom niet bij behoefte een pb-tje te doen. Dit mag ook zonder dat je tot bovenstaande groep behoort. Er zijn genoeg mensen die het moeilijk hebben. Je verhaal delen kan wellicht zoveel helen ©, is een eigen quote van mij die wellicht veel waarde heeft, of van waarde kan zijn.

Ik wens je een mooie dag toe, de zon schijnt….dat doet veel. Maak er wat van . Heb je van bovenstaande ‘moeiten’geen last, ben er dankbaar voor en geniet je lief, liefde, je gezin, op afstand je ouders, vrienden, geliefden. Ze zijn er nog, en er zijn vele wegen te contacten!.

Pas goed op jezelf …en elkaar

Knuff MJ …

Verhalen. De dwarse Clax.

De Dwarse Clax

Wederom een stralende en zonnige dag. Weinig te klagen over hoe moeder natuur zich van haar beste kant laat zien. Het ‘licht’ is aangezet. Kunnen wij vanmiddag wellicht weer heerlijk de tuin in, of eerder.

Gisteren de bloemetjes buiten gezet met deze binnen te halen. Onze Coop heeft ook altijd plantjes en aanverwante ‘leukigheidjes’. Die heb ik dus flink geplunderd. Geen behoefte of noodzaak aan (grote)tuincentra. Zo kan het ooken ik mijd grotere mensen massa’s. Het anderhalve meter voor en achter begrijpt men, dat links en rechts schijnt nogal eens lastig te zijn. Gisteren was ik een dorp verderop voor wat specifieke dingen. Nu, dat doe ik dus niet meer. Men sjeest links of recht rakelings langs je heen. Natuurlijk zeg ik daar wat van, want wat iemand met de eigen gezondheid wil is één, daar wil ik geen nadeel van ondervinden. Klant:  ‘Ja maar heel even’… Ik: ‘wat begrijp jij niet van anderhalve meter áltijd? Klant: ‘Ja, maar ik ben niet ziek’. Dat kun jij niet weten of bewijzen en dat was geen criterium!. Klant: ‘U kunt er wel langs ga ik helemaal hier staan’. Ik : Nee mevrouw ik heb alle tijd …wij immers allemaal. ik wacht gewoon netjes tot u klaar bent’. Dus ik ben verder regelmatig ‘dwars’ geweest en heb regelmatig mijn clax dwars in het gangpad gezet, de vuile blikken negerend. Dan dwingen wij het maar af. Al bergijp ik niet waarom ze geen éénrichtingsverkeer invoeren. Zou veel ‘moeite’ schelen.

En goede les, ik blijf bij de les in eigen dorp! Dan maar iets minder van dit of dat, wij komen niet om van de honger. En hier houdt men zich keurig aan de regels.

Hoe bevallen jou de regels?

Pas goed op jezelf en elkaar!

Knuf MJ