Berichtenpagina

Verhaal. Nestelen in de lente

Voor een vergroting, klik op de afbeelding

NESTELEN IN DE LENTE…

Uit de oude doos.

De zon staat hier te stralen , de buren krijgen een nieuwe schutting en plaveisel voor hun tuin, de vogels proberen boven het geluid van ‘gereedschap’ uit te zingen….. een bijzonder (dissonant) gehoor. Zo gaat ieder anders met de ‘vruchtbaarheid’ of ruchtbaarheid om… De lente , ieder wil iets met het of een ‘nest’. Wij verschillen daar niet in, doen het alleen wat grootser, in het groot en wellicht wel met ‘grootheidswaan’. 

Een merel is blij met wat takjes en een droog plekje . Wij bouwen een droog plekje en dat doen we met de meest (on)natuurlijke materialen. Wij mensen zijn enorm goed in flink veel ‘afbakenen’ voor onszelf en/of tegen de ‘ander’ … Stevige schuttingen om een een tijd van ‘veelmensenopeenplek’ toch wat privacy en ‘eigenheid’ te creëren. We slepen van alles aan van buiten om het van binnen in ons nest mooi en gezellig te maken.

Sommigen gaan zo ver in hun ‘eigenheid’ dat zelfs vogels die op een tak zitten en de auto of tuin bevuilen tot persona non -grata worden gebombardeerd. Bomen moeten wijken zodat de auto ‘schoon’ blijft. Vogelnesten worden leeggeroofd of beschadigd zodat de mooie tuin geen schade oploopt en de rust voor de mens maar gewaarborgd blijft…. tja …. Ik heb medelijden met al het andere leven en zou haast zeggen : moeten we niet eens ruilen ? WIJ een toontje lager zingen en het ons toe eigenen van land , water en lucht wat beter en meer in en VAN het grotere geheel zien ?

Wij denken werkelijk dat wij het alleenrecht en de alleenheerschappij hebben. Het is alleen wel zo dat wij het evenwicht in/van het Grotere geheel verstoren…. en zo verstoren wij ons hele een eigen leven en omgeving . WIE is hier nu gestoord ?

Hmm…rolt er zomaar op een willekeurige donderdag een ‘preek’ uit geloof ik… Ik hou nu eenmaal van samen …samenzijn en samen-zijn. Dat wil zeggen dat er verbindende samenwerking, afstemming en communicatie (nodig) is….. we mogen en kunnen nog heel wat leren over onze ‘natuur’…maar vooral ook over DE natuur ….we maken er deel van uit en zijn er onderdeel van ..

hoe zie jij dit ? als je dit wil delen uiteraard. Ik wens je een mooie dag. Geniet en omarm de wereld ..ons ‘nest’.

Mary-José Knuvelder.

Verhaal. Dictator Dolf en het geesteshuisje

Voor een vergroting, klik op de afbeelding

DICTATOR DOLF …. EN HET GEESTESHUISJE

Een wat ouder verhaal

Gisteren was de sneeuw hier bijna weg, toch heeft vannacht een ‘dolende kerstman’ zijn zak met vlokken verloren …. het ligt er weer. Mooi plaatje hoor, prachtig zelfs, maar voor hen die de weg op moeten is het leuke er vaak al vlug van af.

Ik geniet vanachter mijn raam, bakje thee mijn havermout, lekker warm en mijn hubby in de buurt. Dan genieten we hoor. Ik hoop dat degene die mij vandaag komen bezoeken uitkijken, het gaat stormachtig weer worden met van alles en nog wat hoorde ik uit de wekker vanmorgen. Hier gezond willen worden en buiten verongelukken is voor mij GEEN optie…. uitkijken dus , en anders thuisblijven ! Goed de weerberichten afluisteren. Kijk jij ook uit vandaag? Als je er persé door moet ….doe het kalm aan . Ben zuinig op jezelf en anderen.

Ik zal het hier ook tegen en mannetjesmerel zeggen. En dan dat hij zuinig moet zijn op zijn gevederde medevogels. We hebben een dictator in de tuin. De pindakaas staat weer in ons ‘geesteshuisje’ en deze bewaakt (en bewaart) hij met zijn leven.  Dat ‘geesteshuisje’ is een echt geesteshuisje uit Thailand. Daar willen ze lieverd niet (en begrijpelijk)  dat de overledenen na hun dood hun plekje nog in huis opeisen en daar ‘ronddolen’.  Daarom maken ze deze  huisjes, zetten ze buiten zodat de overledenen hun eigen ‘onderkomen’ hebben.  Ze versieren deze huisjes met poppetjes en andere dingen en offeren hun waar aan de familieleden.  Ik doe dat anders en heb er een vogelhuisje van gemaakt en ik ‘offer’ voor de vogels.  Niet om ze buiten te houden , dat willen ze zelf , maar om ze te steunen in barre dagen van kou en vorst. 

Nu terug naar onze ‘dictator-merel’.  Wij noemen hem  Dolf. Niemand mag er aan behalve hijzelf. elke vogel wordt bruut weggejaagd onder luid gekrakeel en met veel stampij . Zelfs zijn vrouwtje gaat hij te lijf.  Oké  , ik weet het een vechtrelatie is ook een relatie, alleen ambieer ik deze niet. Hij zal wellicht meer verbranden met het wegjagen dan dat hij het gebruikt voor ‘voeding’. Maar goed , voor sommigen is macht ‘voeding’… ik verdenk er deze dictator ook van !

Heel af en toe gaat hij even weg zodat wolken andere vogels van mus tot mees vink vink tot andere merel ook even een nootje kunnen meepikken. En dan zijn de spreeuwen er nog niet eens . Ik ben benieuwd welke vogeloorlog we dan krijgen , deze zijn namelijk exact hetzelfde en zijn met veel meer 😉 . Stiekem zit ik te wachten op dat ‘koekje van eigen deeg’ voor meneer Dolf dan, en hoop ik dat een dergelijke ervaring hem wat ‘nederiger’ mag en zal maken. Dit weekend gaan we zorgen dat er elders ook wat pindakaas komt, hij kan in elke geval niet op TWEE plekken zijn !

Voor ons  peanuts   toch ?

Mary-José Knuvelder